دلم برای آدم‌ها که تنگ می‌شود در ذهنم شروع می کنم گفت‌وگو باهاشان. احساسات‌شان، حالت‌های صورت‌شان، طرز ادا کردن کلمات‌شان...دلتنگی هایم را، دلخوری ها را، دعوا کردن هایم را، همه و همه شبیه‌سازی می کنم... گاهی فکر می‌کنم هیچ‌وقت تنها نیستم، خاطرات شان می‌ماند...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر